ดวงชะตา มีขึ้น และมีลง
แต่ก็คง ไม่ลง ไปกว่านี้
ขอฟันธง ว่าเธอ จะโชคดี
หากว่ามี เพื่อนอย่างฉัน อยู่ข้างเธอ

ยิ้มเข้าไว้ คนเก่ง ยิ้มเข้าไว้
เมื่อเธอยิ้ม โลกสดใส ทันตาเห็น
แม้จะฝืน ยิ้มลำบาก ยิ้มยากเย็น
ก็อยากเห็น อย่างเคยเป็น ยิ้มนางงาม

จำได้ไหม ใครคนหนึ่ง คิดถึงอยู่
แม้ไม่อยาก รับรู้ ทำเฉไฉ
ตอนนี้เธอ หลบตา หายหน้าไป
โปรดอย่าลืม คนอยู่ไกล รอทวงตังค์

เก็บเอาความ ทรงจำ ย้ำเตือนว่า
บนรอยเท้า เราผ่านมา นานแค่ไหน
ที่เคยสุข เคยเศร้า เหงาเท่าไร
ฉันมีเธอ เป็นเพื่อนใจ เสมอมา

ร้องไห้ ออกมา ถ้าเธอท้อ
ร้องเข้าไป ร้องให้พอ ที่ง้อเขา
วันพรุ่งนี้ น้ำตานั้น มันเตือนเรา
ให้ทิ้งความ เจ็บเศร้า ไว้วันวาน

ฟังเพลงเศร้า เศร้าจน น้ำตาไหล
มันอ่อนไหว ลอยไป ตามเพลงนั้น
ฟังเพลงช้า เหมือนเวลา ไกลตากัน
ยิ่งทำให้ ตัวฉัน ฝันหลุดลอย

นานเท่าไร ฉันยังอยู่ อยู่ตรงนี้
อยู่รอความ หวังดี มีใจให้
อยู่รอความ เป็นเพื่อน จะเลื่อนไป
เป็นความรัก ความเข้าใจ ระหว่างเรา

ที่ต้องแอบ หลบสายตา ใช่ว่ากลัว
แต่ว่ามัน ไม่ชัวร์ หัวใจฉัน
ใจก็คิด แค่เพื่อน เตือนทุกวัน
อีกใจมัน ก็หวั่นหวั่น เหมือนมีใจ

มีอะไรให้ช่วยก็บอกกัน
ความเป็นเพื่อนแค่นั้นมีความหมาย
ว่าเราจะพึ่งกันจนวันตาย
มีอะไรขอให้นายบอกได้เลย

เพื่อนดีดีอย่างนี้มีที่ไหน
หายากออกจะตายรู้ไหมหนอ
เพราะฉนั้นอย่าปล่อยให้เพื่อนรอ
อย่าให้เหนื่อยให้ท้อเพราะรอนาย

เราไม่รู้ว่านายคิดอะไร
รู้แต่นายเปลี่ยนไปไม่เหมือนเก่า
หรือว่านายมีอะไรโกรธเรา
บอกกันได้หรือเปล่าที่เปลี่ยนไป

มีอะไรมากกว่าความสัมพันธ์
และความเข้าใจกันถึงวันนี้
ความเป็นเพื่อนที่สั่งสมมานานปี
คงพอทำให้เธอนี้เข้าใจกัน

เราไม่รู้ว่านายคิดอะไร
รู้แต่นายเปลี่ยนไปไม่เหมือนเก่า
หรือว่านายมีอะไรโกรธเรา
บอกกันได้หรือเปล่าที่เปลี่ยนไป

มีอะไรมากกว่าความสัมพันธ์
และความเข้าใจกันถึงวันนี้
ความเป็นเพื่อนที่สั่งสมมานานปี
คงพอทำให้เธอนี้เข้าใจกัน

เพื่อนมีความหมายตรงไหน
ก็ตรงที่คอยห่วงใยคิดถึง
นี่ไม่เห็นโทรมาซักครั้งนึง
อย่างนี้แหละถึงต้องเลิกคบกัน

เมื่อวานเราเป็นเพื่อน
ผ่านมากี่เดือนก็เหมือนเก่า
ผ่านไปก็ปีก็ยังมีเรา
วันหน้าวันเก่าเราก็เพื่อนกัน

วันนี้คงไปหาไม่ได้
แต่เอาไว้อธิบายคราวหน้า
ขอโทษทีที่ไม่มีเวลา
แต่ขอสัญญาว่าคราวหน้า...แน่นอน

ยินดีช่วยทุกอย่าง
บนหนทางที่สับสน
มีฉันตรงนี้ทั้งคน
ร่วมทุกข์ทนตลอดมา

ลืมมันเถอะความหลังที่เลวร้าย
เราแค่ผ่านมันไปในวันนี้
วันข้างหน้าเราจะเจอแต่สิ่งดี
ได้เป็นเพื่อนกันแค่นี้ก็ดีใจ

ไม่รู้ว่านายไปอยู่ไหน
แต่อยากให้เข้าใจไว้ตรงนี้
ความสัมพันธ์ถึงมันนานหลายปี
แต่นานไปก็อาจมีเลิกเหมือนกัน

ฉันคงร้องไห้เป็นสายน้ำ
หากได้ยินคำคำนั้น
คำว่าถึงเวลาต้องจากกัน
คงทำใจไม่ทันต้องจากเธอ

โกรธอะไรกันหรือเปล่า
ถึงหายไปไม่เห็นเงาอย่างนี้
มีอะไรก็บอกกันดีดี
ฉันไม่ชอบเวลาที่เธอหายตัว

หากมิตรภาพไร้พรมแดน
ขอเปลี่ยนเป็นเจอแทนได้ไหม
หวังให้ได้เจอกันทุกวันไป
ไม่อยากให้ต้องไกลแล้วลืมกัน

ไม่หวั่นแม้วันเธอโกรธมาก
ถ้าหากไม่ใช่เพื่อนคงจะแย่
ที่ผ่านมาเคยห่วงใยเคยดูแล
ถึงโกรธง่ายก็ไม่แย่เพราะเข้าใจ

ไม่รู้หรอกว่าเพื่อนดียังไง
รู้แต่ว่าแค่คบไว้ก็เท่านั้น
จนวันนี้ความรู้สึกเริ่มเปลี่ยนไป
เมื่อต้องถึงวันจากไป...มันเริ่มกลัว

แค่นี้ฉันก็มีความสุขพอ
คงไม่ขอให้เธอมาช่วยฉัน
แค่วันนี้เรายังเป็นเพื่อนกัน
และมีเธอที่ฉันคอยห่วงใย

หวังว่าคงสบายดีและเป็นสุข
หากเมื่อใดมีทุกข์คิดถึงฉัน
หากเมื่อใดมีภัยคิดถึงกัน
ทุกคืนวันยังมีฉันอยู่ข้างเธอ

เหมือนเงามืดเกิดกลางใจใครคนหนึ่ง
คนที่คอยคิดถึงอยู่เสมอ
คนที่เฝ้าห่วงใยใส่ใจเธอ
คนคนนั้นที่เจอแต่หลอกลวง

คิดเสมอว่ามีเธออยู่ตรงนี้
ยังรู้สึกดีดีถึงเสมอ
แม้วันนี้ที่ตรงนี้ไม่มีเธอ
เรายังพอยังเจอกันในใจ

ความเป็นเพื่อนลบไม่ได้ด้วยเวลา
ความเป็นเพื่อนยากจะหาซื้อกันได้
ความเป็นเพื่อนยากจะเลือนด้วยคำใด
ความเป็นเพื่อนยังเข้าใจกันและกัน

นายมีฝันฉันมีฝันคนละอย่าง
มีชีวิตคนละทางเป็นจุดหมาย
แต่ชีวิตยังเหมือนเก่าเราและนาย
ยังคงเป็นเพื่อนกันได้...คนละทาง

หายหน้าหายตาไปหลายครั้ง
นัดแล้วก็ยังมาไม่ได้
คำว่าเพื่อนคงไม่มีค่าเท่าไร
มิตรภาพยามห่างไกลมันเลือนลาง

อยากจับเข่าคุยกันเหมือนวันก่อน
หากจะย้อนเวลากลับมาใหม่
มีเธอฉันมองตากันอย่างเข้าใจ
แม้วันนี้เธอห่างไป...ใจเหมือนเดิม

ฉันคือคนที่ผ่านมาพบเธอเข้า
แล้วรับเอาความรู้สึกที่สับสน
เก็บไปคิดไปฝันจนร้อนรน
ฉันคือคนที่เรียกว่า...เพื่อนของเธอ

ด้วยความเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน
ชีวิตของฉันถึงจะมีค่า
เมื่อชีวิตฉันรับเธอเข้ามา
และรับรู้ว่า...มีคนรักจริง

คอยเตือน ยามเพื่อนพลั้ง คอยฟัง ยามเพื่อนขอ
คอยรอ ยามเพื่อนสาย คอยพาย ยามเพื่อนพัก
คอยทัก ยามเพื่อนทุกข์ คอยปลุก ยามเพื่อนท้อ
คอยง้อ ยามเพื่อนงอน คอยสอน ยามเพื่อนผิด
คอยสะกิด ยามเพื่อนเผลอ คอยเจอ ยามเพื่อนหา
คอยลา ยามเพื่อนกลับ คอยปรับ ยามเพื่อนเปลี่ยน
คอยเรียน ยามเพื่อนเที่ยว คอยเคี่ยว ยามเพื่อนเล่น
คอยเย็น ยามเพื่อนร้อน คอยหอน ยามเพื่อนเห่า
คอยเฝ้า ยามเพื่อนฟุบ คอยอุบ ยามเพื่อนปิด
คอยคิด ยามเพื่อนถาม คอยปราม ยามเพื่อนหลง
คอยปลง ยามเพื่อนแกล้ง คอยแบ่ง ยามเพื่อนหมด
คอยอด ยามเพื่อนทาน คอยคาน ยามเพื่อนล้ม
คอยชม ยามเพื่อนชนะ คอยสละ ยามเพื่อนชอบ

ไม่มีแล้วคนนั่งกินข้าวตรงหน้า
ไม่มีแล้ววาจาอันสดใส
ไม่มีแล้วคำปลอบโยนด้วยหัวใจ
ไม่มีแล้วไม่มีคัยไม่มีเทอ
ไม่มีคนร่วมตากแดดร่วมตากฝน
ไม่มีคนคอยเคียงข้างอยู่เสมอ
ไม่มีคนทุกวันเห็นทุกวันเจอ
ไม่มีเทอฉันจะสุขใด้อย่างไร
ลาแล้วเพื่อนวันวานอันหวานฉ่ำ
ลาแล้วจำไมตรีอันดีใว้
พวกเราเป็นเพื่อนกันตลอดไป
ลาแล้วใจ ลาแล้วจาก ไม่อยากลา



ไม่มีแล้วโรงเรียนระเบียบจัด
ไม่มีแล้วโต๊ะเพิ่งขัดอยากให้เขียน
ไม่มีแล้วฝ่ายปกครองไล่นักเรียน
ไม่มีแล้วพวกท้าเซียนเกรียนทุกคน
ไม่มีแล้วสนามบาสดูเพื่อนเล่น
ไม่มีแล้วตอนเย็นๆตั้งวงแฉ
ไม่มีแล้วพวกหน้าวอกแป้งเด็กแคร์
ไม่มีแล้วป้าแก่ๆขายข้าวแกง
ไม่มีแล้วสนามบอลที่เคยใช้
ไม่มีแล้วสปอตไลท์ที่ไร้แสง
ไม่มีแล้วใอ้พวกชอบแสดง
ไม่มีแล้วคัยคอยแกล้งเมื่อจากกัน
ไม่มีแล้ววันเวลาแสนสนุก
ไม่มีแล้วคืนแสนสุขที่แปรผัน
ไม่มีแล้วเพื่อนสนิทนิจนิรันดร์
ไม่มีแล้วเพื่อนกันตลอดไป คำว่าเพื่อน มีค่าหนัก กว่าคำไหน

คำว่าเพื่อน มีค่าหนัก กว่าคำไหน
คำว่าเพื่อน คือค่าใจ และค่าจิต
คำว่าเพื่อน ควรค่า คะนึงคิด
คำว่าเพื่อน คือมิตร ตลอดกาล

เพื่อนช่วยเพื่อนตลอดไปได้เสมอ
เพื่อนจะเผลอเพื่อนจะพลาดซักแค่ไหน

ความเป็นมิตรยังติดอยู่คู่แรงใจ
ให้ก้าวไปในสิ่งที่ต้องการ
เพื่อนจะทุกข์เสียน้ำตาและร้องไห้
ความห่วงใยที่มีนั้นยังคอยสาน
ประกอบใจของเพื่อนนี้ที่ร้าวราน
พาพ้นผ่านความทุกข์ช้ำที่ค้ำใจ
แม้เวลาเนิ่นนานผ่านจากนี้
แต่สิ่งดีจะยังอยู่ไม่หวั่นไหว
ถึงเวลาจะผ่านนานเท่าไร
แต่จิตใจมีเพื่อนตลอดมา
จะไม่ลืมเพื่อนคนนี้ชั่วชีวิต
อยู่เป็นมิตรคอยดูแลและรักษา
ให้ความรักคงอยู่ตลอดเวลา
มิตรภาพจะล้ำค่าตลอดไป

ความหวัง เป็นเหมือนกำลังใจ
แต่มันก็จะไม่สมหวังเช่นกัน ถ้ามัวแต่หวังอยู่อย่างนั้น
แต่ก็ใช่ว่า เมื่อก้าวเดินตามฝัน หรือทำตามความหวังแล้ว
มันจะสำเร็จตามที่ใจต้องการเสมอไป
สำหรับบางอย่าง มันก็ต้องเผื่อใจไว้บ้าง
มันอาจจะไม่เป็นอย่างนั้น มันอาจจะไม่เป็นอย่างนี้
อย่างที่เราต้องการให้มันเป็น


ไม่ใช่ว่าเราไม่ดี
แต่เป็นเพราะว่า เราดีไม่พอ
ก็ไม่ใช่อีกแหละ แท้จริงแล้ว
ก็เป็นเพราะ มันไม่เหมาะสมกับเรา
ไม่ใช่เราไม่เหมาะสมกับมัน
บางสิ่งบางอย่าง เมื่อเราเลือกที่จะเดินตามมัน เพื่อไขว่คว้าหา
ก็ต้องทำให้เราพบกับความผิดหวังอยู่เรื่อย


แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าจบ
หรือหมดสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง
บางที ความมั่นใจ หรือการตั้งความหวังไว้สูงมาก
ก็อาจจะเป็นดาบที่ย้อนกลับมาทำร้ายตัวเราเองได้เหมือนกัน
แม้บางครั้ง ต้องพบกับความผิดหวังจากสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
ก็อย่าถึงกับร้องไห้เสียใจ กินไม่ได้ นอนไม่หลับ
หรือทำร้ายตัวเองทางอ้อมเลย

……..สตรีใด…….ไหนเล่า………..เท่าเธอนี้
เป็นผู้ที่ …………..ลูกทุกคน………บ่นรู้จัก
เป็นผู้ที่ ……...…...มีพระคุณ………การุณนัก
เป็นผู้ที่ …………..สร้างความรัก…..สอนความดี
เป็นผู้ที่…………...คอยสั่งสอน…....เอาใจใส่
คอยห่วงใย….……เราทุกคน……...จนวันนี้
เปรียบแสงทอง…...สว่างล้ำ……….นำชีวี
เธอคนนี้…………..คือ ” แม่ ”……..ของเราเอง

ใครคือครูครูคือใครในวันนี้
ใช่อยู่ที่ปริญญามหาศาล
ใช่อยู่ที่เรียกว่าครูอาจารย์
ใช่อยู่นานสอนนานในโรงเรียน
ครูคือผู้ชี้นำทางความคิด
ให้รู้ถูกรู้ผิดคิดอ่านเขียน
ให้รู้ทุกข์รู้ยากรู้พากเพียร
ให้รู้เปลี่ยนแปลงสู้รู้สร้างงาน
ครูคือผู้ยกระดับวิญญาณมนุษย์
ให้สูงสุดกว่าสัตว์เดรัจฉาน
ครูคือผู้สั่งสมอุดมการณ์
ปณิธานเพื่อมวลชนใช่ตนเอง
ครูจึงเป็นนักรบผู้ยิ่งใหญ๋
สร้างคนจริง สร้างคนกล้า สร้างคนเก่ง
สร้างคนให้เป็นตัวของตัวเอง
ขมอบเพลงนี้มาบูชาครู